Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Νόστιμα μαύρα μούρα ...



10 σχόλια:

  1. Υπέροχη!!!
    (πράσινο, κόκκινο, μαύρο... από την εφηβεία στην ωριμότητα!!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπέροχη φωτογραφία!!
    Να είχαμε και μερικά βατόμουρα όμως... :) :)
    Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λύκε μας,
    το λουλουδάκι σου ξέφυγε!
    :)))
    Καλημέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σωτήρη,
    δυστυχώς αυτό,δεν μεταφέρεται by internet..

    και πίστεψέ με,ήτανε ΠΕΝΤΑΝΟΣΤΙΜΑ!!
    Κατάμαυρα,ολόγλυκα & μοσχομυρωδάτα!

    Ανταποδίδω καλημέρες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν ασχολούμαι με τα νήπια ...γι αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Στο χωριό μου αυτά τα λέγαμε "αβατσνόμουρα",απ'την "αβατσνιά",
    το βάτο,είναι τα βατόμουρα,
    τα οριτζιναλ μούρα είναι απ'τη μουριά,ασπρα ή μαυρα,όμως είτε απ'τα βάτα είτε απ'τη μουριά τρέχανε τα ζουμιά απ'το στόμα όταν τα τρώγαμε:)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Α,και φωναζε η μάνα μου μόλις μ'εβλεπε να τρεχουν τα ζουμιά:-Πάλι μούρτζιους γέν'κις:)))
    Να το...μεταφράσω;:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Υπέροχα νοσταλγικές... πίσω στην Κρήτη, στα παιδικά, με γύρισες.
    Υπέροχο όλο το ιστολόγιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Βασίλη μου,
    χαχαχα!"Πάλι μούρτζιους γέν'κις"!!!!

    :)))

    Όοοοχι,δεν χρειάζομαι ερμηνεία.Και εγώ "πάλι μούρτζος έγινα"!
    Καλή Κυριακή να έχεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μαριάννα μου,
    δεν είναι τέλειες οι παιδικές μας αναμνήσεις;Ειδικά τώρα,που τις έχουμε μισοξεχασμένες στην μνήμη μας;
    Φιλια,πάμπολα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Όσο απαλά πέφτουν τα ροδοπέταλα...