Αν γινόμουν φωτογράφος...

Τρίτη 12 Απριλίου 2011

ένα σπίτι,στην άκρη της λίμνης...

Αυτό το σπίτι είναι τόσο διάσημο, όσο και οι βόλτες στην άκρη της λίμνης. Θα του ρίξεις μια ματιά, θες δεν θες. Στέκει επιβλητικό και αλαζονικό, χτισμένο πάνω στον βράχο, ακριβώς μετά την μεγάλη στροφή που κάνει ο δρόμος. Δεν ξέρω την ιστορία του, ποτέ μου δεν την έμαθα όπως και ποτέ μου δεν το συμπάθησα. Ίσως γατί ποτέ μου δεν είδα ανθρώπους να το κατοικούν, χαρούμενες φωνές να το ζεσταίνουν, φίλους να του χαρίζουν την δροσερή αύρα της φιλοξενίας. Το έχουνε φωτογραφίσει σίγουρα αμέτρητοι περαστικοί. Θέλω να ομολογήσω πως το «κέντρισμα» για την δική μου φωτογράφηση, είναι το «ανθισμένο κίτρινο μονοπάτι» που ανηφορίζει προς τα εκεί ,ή μπορεί απλά να είναι μόνο η δικαιολογία μου….

Κυριακή 10 Απριλίου 2011

«..Ώ εσείς, χαριτωμένοι μου κύκνοι,

και μεθυσμένοι από φιλιά

βουτήξτε το κεφάλι σας

στο ιερά νηφάλιο νερό….»

(Τα μισά της ζωής –Χαΐλντερλιν)

Οι φωτογραφίες αφιερωμένες στον Άκη, που αγαπάει πολύ,τις πάπιες και τους κύκνους της Καστοριάς!

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Να πάμε θέατρο;

...για να ανακουφίσουμε την εσωτερική μας ανάγκη που λέει: «βλέπουμε θέατρο για την ψυχή μας»…

Να συστήσω χωρίς καμμία επιφύλαξη την παράσταση Σλούθ,στο θέατρο Αθηνών.Κιμούλης και Μαρκουλάκης με μια καταπληκτική χημεία να τους ενώνει, απογειώνουν την παράσταση και την οδηγούν σε μονοπάτια που "αναγκάζουν" τον θεατή να αναβαθμίζει με ικανοποίηση μέσα του την εμπιστοσύνη στην μαγεία του θεάτρου.

Και... αν κάνετε το "λάθος" να φάτε γλυκάκι μετά στο διάσημο "ΖONARS,"θα το πληρώσετε κάτι παραπάνω (19,20€ για δυό παστούλες) αλλά θα το απολαύσετε, το εγγυώμαι και θα το συζητάτε για καιρό,όπως άλλωστε κάνω και εγώ:))