Το κορίτσι με την παπαρούνα.

Μόσταρ- και το ιστορικό γεφύρι της.

(Το παρακάτω σχόλιο,ανήκει σε  @φίλο-αναγνώστη- μπλόγερ, και θα το διαβάσετε ολόκληρο, αν πάτε στην φόρμα των σχολίων)

"Η πρώτη εντύπωση,το παραδοσιακό στοιχείο εμφανές αλλά,και φοβερή πρόκληση: Ο Τίτο σαν σουβενίρ ή παλαιόν υλικόν και η κόκα κόλα σε πρώτο πλάνο να θυμίζει πως,εδώ είμαι και τόσοι τόνοι πολεμικού υλικού που καταναλώθηκαν (ονόματα δε λέμε) δεν πήγαν χαμένοι. Απλά,σε ένα παιχνίδι- μάχη ζωής, υπάρχουν νικητές και ηττημένοι...Και εμείς απλά καταγράφουμε την πραγματικότητα σαν ανέμελοι (?) τουρίστες...Αχ, αυτή η ανυπόταχτη καρδιά,δεν λέει να ηρεμήσει και η μνήμη μας σε διαρκή εγρήγορση.Και το χειρότερο για εκείνη, είναι που δεν ξεχνάει!"

 

Το ιστορικό γεφύρι της πόλης  Μόσταρ (Βοσνία) που το σεβάστηκαν και οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι.Ατύχησε στον πρόσφατο πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας,(με τα σημάδια ακόμα νωπά), και καταστράφηκε από τους εμφύλιους βομβαρδισμούς.Αποκαταστάθηκε επιτυχώς με το τέλος του πολέμου και αποτελεί πια μνημείο όλης της ανθρωπότητας καθώς τελεί υπό την προστασία της Ουνέσκο.

Ντουμπρόβνικ

Η όμορφη Μαρία...

κόκκινο...σαν παπαρούνα!

Πάσχα,των Ελλήνων Πάσχα!

Επιτάφιος, έννοια συνώνυμη με την απώλεια…

Άνοιξη, έννοια συνώνυμη με την αναγέννηση….

Ανάσταση, έννοια συνώνυμη με το θαύμα! Καλή Ανάσταση σε όλους μας...!

Αυτή,χωρίς λόγια...

...γιατί μιλάει μόνη της:))

Μ' αγαπάει-δεν μ' αγαπάει...

Οι λατρεμένες μου μαργαρίτες :))

ένα σπίτι,στην άκρη της λίμνης...

Αυτό το σπίτι είναι τόσο διάσημο, όσο και οι βόλτες στην άκρη της λίμνης. Θα του ρίξεις μια ματιά, θες δεν θες. Στέκει επιβλητικό και αλαζονικό, χτισμένο πάνω στον βράχο, ακριβώς μετά  την μεγάλη στροφή που κάνει ο δρόμος. Δεν ξέρω την ιστορία του, ποτέ μου δεν την έμαθα όπως και ποτέ μου δεν το συμπάθησα. Ίσως γατί ποτέ μου δεν είδα ανθρώπους να το κατοικούν, χαρούμενες φωνές να το ζεσταίνουν, φίλους να του χαρίζουν την δροσερή αύρα της φιλοξενίας. Το έχουνε φωτογραφίσει σίγουρα αμέτρητοι περαστικοί. Θέλω να ομολογήσω πως το «κέντρισμα» για την δική μου φωτογράφηση, είναι το «ανθισμένο κίτρινο μονοπάτι» που ανηφορίζει προς τα εκεί ,ή μπορεί απλά να είναι μόνο η δικαιολογία μου….

«..Ώ εσείς, χαριτωμένοι μου κύκνοι,

και μεθυσμένοι από φιλιά

βουτήξτε το κεφάλι σας

στο ιερά νηφάλιο νερό….»

(Τα μισά της ζωής –Χαΐλντερλιν)

Οι φωτογραφίες αφιερωμένες στον Άκη, που  αγαπάει πολύ,τις πάπιες και τους κύκνους της Καστοριάς!

Στο publick Συντάγματος...